[TE] valentine...

posted on 31 Mar 2015 12:51 by lavypoo in te
เอ็นทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
 
 
 
 

 

เวลา 4 โมง 10 นาทีที่สวนสาธารณะ


เธอยืนรอ “คนที่นัดไว้” อยู่ใกล้ ๆ น้ำพุที่ ๆ เราเคยมาแวะกันครั้งแรก...


“ขอให้หิมะไม่ตกด้วยเถอะ”


65bf5fcd56.jpg


พูดพลางพ่นลมหายใจเป็นไอ ขนาดหิมะไม่ตกปลายนิ้วมือกับจมูกของยังเย็นขนาดนี้

สองมือถูกยกขึ้นมาถู ๆ กันแล้วกอดอกไว้แบบเดิม ในมือข้างนึงกำถุงกระดาษสีชมพูพาดลายด้วยลูกไม้สีฟ้าขาวไว้อยู่ มันเป็นถุงเล็ก ๆ ที่พอขยับแกว่งมือทีจะเห็นได้ชัดว่ามีกล่องอะไรบางอย่างอยู่ในถุง


มาเร็วไปจริง ๆ ด้วย


พอมองเวลาในมือถือก็ได้แต่ก้มหน้าลงถอนใจ บางทีควรจะไปนั่งรอ

แต่ก็ตื่นเต้นเกินกว่าจะนั่งอยู่นิ่ง ๆ ได้เลยต้องมายืนคอยอยู่แบบนี้


นี่มันก็แค่ให้ช็อกโกแล็ตเอง ปีก่อนก็เคยให้ไปแล้ว แถมกล่องใหญ่กว่านี้ด้วยนะ!


ฮึดปลอบใจตัวเองได้ก็ยกสองมือขึ้นตบ ๆ แก้มเรียกสติก่อนนึกทวนถึงเนื้อหาที่เขียนลงไปหลุดขำออกมา


เขียนลงไปว่า ซาคาเอดะ ทาเครุ ซะด้วย เต็มยศแบบนั้นไม่รู้จะตกใจมั้ยนะ แต่ที่แน่ ๆ ต้องไม่รู้อยู่แล้วล่ะว่าคุริคนนี้ต่างหากล่ะที่เป็นคนเขียนไป


1908668a33.jpg


พอนึกถึงใบหน้าของคนที่รออยู่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ ในจินตนาการเขาจะต้องแปลกใจแน่ และเธอก็จะหัวเราะเข้าให้ถ้าเห็นเขาทำหน้างง ๆ ใส่


1515a07ead.jpg

พอนึกย้อน ๆ ไปก็ตลกดีนะ...

ตอนแรกนึกว่าเป็นเด็กเรียนเงียบ ๆ แต่กลับขี้แกล้ง

ท่าทางดูไม่ค่อยชอบออกไปไหนแต่ก็มีชวนไปเที่ยวสวนสนุกด้วย

วันทานาบาตะก็ไปดูดอกไม้ไฟด้วยกัน

ตอนวันเกิดเขาที่ผ่านมาก็ได้เข้าถึงตัวกว่าเดิมด้วย แถมยังอุตส่าห์ใส่ผ้าพันคอมาอีกแน่ะ

ตอนวันเกิดตัวเองก็ได้สร้อยข้อมือมาด้วย ดูมีหวังออกนี่นา..!

วันคริสมาสต์ก็ได้เต้นรำด้วยกัน

ปีใหม่ก็ส่งเมลหากัน… แต่ท่าทางจะไม่ค่อยว่างเท่าไหร่ ตั้งแต่นั้นก็เห็นแต่เมลอย่างเดียวเลย...


ee63ac9597.jpg


...แต่พอยิ่งใกล้กันมากขึ้น

กลับยิ่งรู้สึกไม่กล้าเข้าหายังไงไม่รู้

ยิ่งรู้ตัวมากขึ้นก็ยิ่งไม่กล้าเข้าหามากขึ้น ทั้ง ๆ ที่ก็น่าจะมีหวังนี่นา...


e677f19dd9.jpg




“ขี้ขลาดจัง ไม่สมกับเป็นตัวเองเลยแฮะ”

แม้แต่คำบ่นว่าขี้ขลาดยังหลุดออกมาเป็นเสียงงึมงำในลำคอ …

บ่นงึมงำก้มหน้ารอไปก็เหมือนเห็นใครก้าวเข้ามาในระยะสายตา


.

.

.



เดี๋ยวนะ… นั่นไม่ใช่ว่า…

ดวงตากลมโตจับจ้องไปยังจุด ๆ นึงในสวนสาธารณะ…


209e5f75d5.jpg


f81221599b.jpg


ยิ่งมีเสียงหัวใจที่เต้นแรงขึ้นเธอยิ่งแน่ใจว่าตาไม่ฝาดแน่ เขามาถึงแล้ว ตามเวลานัด…


เอาล่ะ…

สูดหายใจให้ลึก ๆ นะคุริ แล้วทำไปตามบท


ดวงตาจับจ้องไปยังเขา


ก่อนอื่นต้องไปทักทายเขา เรียกชื่อให้เต็มยศเลย


อุณหภูมิในตัวเหมือนจะร้อนขึ้นกะทันหัน...


แล้วเขาก็ค่อยรู้ว่าจดหมายนั่นเราเขียนขึ้นเอง


“...ได้เวลาเข้าไปทักแล้วล่ะ…”

ปากเธอพึมพำไปแบบนั้น


จะได้เห็นตาขี้เก๊กนั่นทำหน้าเหวอไง!


สองขารีบก้าวเข้าไปหา

สองมือกำถุงกระดาษไว้แน่น

ภาพในหัวน่ะ พร้อมหมดแล้วล่ะ เหลือแค่เรียกชื่ออีกคนออกไปก่อนเท่านั้นเอง!


.

.

.


ทั้ง ๆ ที่คิดแบบนั้นแท้ ๆ

แต่แค่เห็นหน้าชวนคิดถึงที่ไม่ได้เจอมานาน…


.

.

.


“...ซาคาเอดะ ทาเครุซัง…”

คำพูดถูกพูดออกไปตามบทในหัวก็จริง







5d1262834d.jpg


.

.

.


...แต่รู้สึกว่าสีหน้าตอนนี้ไม่เหมือนกับที่คิดไว้แต่แรกเลย…


.

.

.


824091fa7c.jpg

---- อัพเก็บ ----


Tags: te 0 Comments

Comment

Comment:

Tweet